Verslag Annual Charter Meeting PÒLVA 18 – 22 Juli 2019

Dit keer ging onze Thea naar de “Annual charter Meeting” in Põlva, Estland mee. Ik dacht dat het zoals altijd bij haar verzamelden voor we vertrokken richting Schiphol. Eenmaal op het station den Bosch gearriveerd, ze ik: Wat leuk dat je dit keer met ons mee naar het station gaat Thea, zeker om Jan dag te zeggen …. Maar nee hoor, onze jeugd: Niek, Geerd, Tim en Marc, en wij als volwassen met Elly en Jan vertegenwoordigden we dit keer Esch samen met Hester, Thea en Boy van het bestuur. Kijk dat is nou een goed begin 😉

En plots waren we in Tallinn waar al bussen klaar stonden om ons naar Põlva te rijden. Wat me opviel was het warme welkom, en de ineens bekende gezichten uit Malta, Italië of Bulgarije die al voor ons in Tallinn waren gearriveerd. Je bent dus in Estland, waar ik nog niet eerder was geweest, en je voel je gewoon een beetje thuis.

Maar tja, voor we richting Põlva vertrokken, wilden we graag iets van Tallinn mee krijgen. Gelukkig hadden we twee uur om iets van de stad te proeven en we hadden Boy in ons midden die precies wist waar we naar toe moesten. Daar gingen we met z’n tienen in de tram naar het centrum. En jongens, wat verraste Tallinn ons, gewoon een leuke toeristisch oude stadje aan zee met een fraai historisch centrum.

Met de bus verder naar Põlva, en direct met onze gezinnen verder meegegaan. Elly en ik troffen het, met een geweldig oud stel, Sirje en Arno. Geen rijke huishouden en toch vier gasten opgenomen (naast ons twee Maltezen). Wat een voorrecht om drie dagen deel te mogen maken van hun dagelijks leven. Bezoek aan hun zoon en dochter, barbecue in de tuin, via “google translator” gesprekken in Estlands/Engels/Nederlands gevoerd. Veel kennis opgedaan van zwarte bladzijden van hun geschiedenis, de belegering van Leningraad, plundering van Estland…. uit eerste hand. De burgemeester van Põlva, gaaf ons een rijke en geëmotioneerde terugblik op het recente verleden.

Bovendien, waren er spelletjes in en om het dorp voor ons voorbereid. Elke land kreeg een stadsbankje in de nieuwe ingerichte openbare ruimte. We werden meegenomen naar een wegen museum waar de geschiedenis van de aanleg van wegen aantrekkelijk was verbeeld. Ons bezoek viel samen met het open lucht accordeon festival. Er waren duizenden mensen hiernaartoe gekomen. Het werd ons helder dat de tradities en klederdracht spring levend zijn in Estland. De traditionele culinaire avond was een succes. Het werd gehouden in een voormalige landgoed omgetoverd tot een basisschool. De Essche delegatie weet inmiddels het goed aan te pakken en wederom waren onze drank-, kaas-, en zoete bijdrage hoog gewaardeerd door de meeste deelnemers. Het weer werkte mee. Een zwoele avond onder de bomen met stille disco en gezelligheid.

Voor je het weet is het weer tijd om in te pakken en terug naar huis te gaan. Nieuwe vrienden gemaakt. Bienvenida in Spanje maakt zich al klaar voor komend jaar. Ga jij mee?

Geschreven door Mercè

Cisse 19 – 23 september 2019

Van donderdag 19 tot maandag 23 september 2019 werd in Cissé het 30 jarig jubileum van het Charter gevierd.

Juist in Cissé omdat o.a. door initiatiefnemer Michel Bouchet uit Cissé, het Charter werd opgericht. Michel was ook de eerste voorzitter van het Charter.

Vanuit Esch waren aanwezig: Boy & Loek, Lia & Frank, Hesther (afd. Communicatie) en ik en de jeugdigen Linda en Jan.

Het programma stond in het teken van terugblikken en stilstaan bij de betekenis van het Charter.

Aanwezige deelnemers van het eerste uur van het Charter waren: Lucien Majerus uit Troisvierges (Luxemburg), Fernando Pedrosa, Samuel (Portugal), Tony Allen, Desborough (Engeland)

Moment van zorg/lach:

De inmiddels traditionele culinaire avond van het Charter op vrijdag werd een groot succes, mede door de door ons vanuit Nederland meegebrachte erwtensoep en bitterballen met Hollandse mosterd. De bitterballen veroorzaakten ons tranen van zorgen maar ook van lachen. Bij aankomst bij het gastgezin van Lia en Frank, bleek namelijk dat er voor de ruim 300 bitterballen onvoldoende ruimte in de diepvries was. De bitterballen hadden de lange autorit in de koelbox van Lia en Frank goed doorstaan, maar hadden met spoed bevriezing nodig! De gastvrouw bleef haar diepvries net zover leeg halen tot ook de laatste bitterbal een plekje had. Zorgen, maakten plaats voor lachen!

Het lachen kreeg vervolg op de culinaire avond. Met onze meegebrachte frituurpannen werden onze bitterballen gefrituurd. Rechts van ons stond Bièvre Belgische frites te frituren en links van ons stond Nagycenk Hongaarse goulash op te warmen. Dat was voor de toevoer van de stroom teveel gevraagd! De stoppen sloegen niet één keer, maar –tig keer door!

Uiteindelijk werd het probleem opgelost en frituurden we erop los.

Bij onze Hollandse tafel was en bleef het druk tot alle erwtensoep en alle bitterballen verorberd waren! Niemand van ons had voorzien dat onze erwtensoep en de bitterballen zo in de smaak vielen! Een groot succes, voor herhaling vatbaar!

Officieel moment:

De inauguratie van een prachtig monument voor het gemeentehuis van Cissé. Op dit tweedelig monument staan alle namen van de 28 deelnemende dorpen.

Boy, de huidige (inmiddels al ruim 2 jaar) voorzitter van het Charter, hield een zeer treffende speech. Hij memoreerde vele bijzondere momenten van het Charter gedurende de afgelopen 30 jaar, niet alleen in het Engels, de voertaal van het Charter, maar ook vloeiend in het Frans en het Duits. Chapeau, Boy! 

Bijzonder moment:

Op vrijdagavond vond een bijzonder moment plaats, namelijk de kroning van o.a. Boy in het broederschap “Tire-douzels”. Dit broederschap is door een tiental wijnboeren opgericht om aandacht te blijven vestigen op de kwaliteit van de wijn uit hun streek Marigny-Brizay, Haut Poitou. Een douzel is een houten kegel voor het hersluiten van de vaten bij het proeven van de wijn. Uit eerbetoon reikte het broederschap aan Boy, als voorzitter van het Charter, een douzel uit. De douzel pronkte op de borst van Boy.

Muzikaal moment:

Op zaterdagavond zongen “Les Coeurs de l’Auxances” prachtige liederen uit diverse streken in Frankrijk, maar ook uit verschillende landen van het Charter, ook uit Nederland.

Een van deze koorleden is Dominique, de man van Martine. Een ander is Georges Elias, de man van Agnes, wiens vader in de 2e wereldoorlog gevangen was genomen, maar zich staande wist te houden door te schilderen. Op vrijdagochtend blikte Agnes, terwijl we ons bevonden in het mooie kasteel Eternes, terug op deze periode van gevangenschap, met de boodschap: “remember the past in order to dream the future…”

Persoonlijk moment:

Ik was te gast bij hetzelfde gastgezin waar ik de eerste keer samen met Frans verbleef. Ik sliep op dezelfde slaapkamer, in hetzelfde bed, maar nu zonder Frans! Mijn gevoel was dubbel: ik miste Frans enorm, maar hij voelde oh zo dichtbij!

Een geweldig weekend, waar ik met veel plezier aan terugdenk. Ik heb ervan genoten!

Anny Ronnes-Meulepas

Jongeren ontmoeting in Hepstedt, Duitsland

Door Renske van Grinsven

Afgelopen september ben ik met Marc van Roosmalen, Geerd Pijnenburg en Niek van de Loo naar de jongerenmeeting in Hepstedt (Duitsland) geweest. Dit was mijn eerste jongeren meeting. Het programma was vol, maar er stonden wel een aantal leuke activiteiten op de planning. Zo was er op vrijdag avond de culinaire avond. Wij als Nederlands groepje hadden een frituur kunnen regelen waardoor we kleine snacks af konden bakken. Deze vielen, zoals we ook al verwacht hadden, erg in de smaak. We waren erg druk bezig waardoor we maar weinig tijd hadden om uitgebreid te genieten van de standjes van andere landen. Ondanks dat was het een hele gezellige avond. 

Op zaterdag mochten we deelnemen aan een optocht die onderdeel was van een jaarlijkse feestdag in het dorp. We hadden een wagen versierd en mochten hier de hele middag op meerijden in de optocht. Het leek een beetje op carnaval, altijd leuk natuurlijk! Aansluitend was er ook nog een feest wat doorging tot in de late uurtjes..

Nu lijkt het alsof we alleen maar gefeest hebben, maar er was ook aandacht voor serieuze onderwerpen. 2 ochtenden hebben we een workshop gehad over ‘Euroscepsis’, het begrip waarmee een kritische houding richting de EU wordt weergeven. We hebben met elkaar gepraat over hoe er dat in elk land zichtbaar was, wat oorzaken kunnen zijn en wat eventuele oplossingen zijn. 

Zondag was het dan alweer tijd om naar huis te gaan, wat eigenlijk ook wel weer fijn was. Alles was gedurende het weekend goed verzorgd (activiteiten, lunch ect.), en ik ben erg enthousiast om nog een keer mee te gaan! Al met al was het een erg leuk weekend!  In deze paar dagen heb ik een heleboel nieuwe mensen leren kennen, wat erg leuk is. En de eerste plannen om elkaar nog eens te zien zijn al gemaakt.. 

Verslag Bucine 31 mei – 02 juni 2019

Als heel Esch zich vermaakt op het Bierpompfeest rijden wij ruim 1400 kilometer naar het zuiden. Dit jaar bezoeken wij het Flowerfestival in Bucine, een jaarlijks terugkerend feest met bloemen en planten, eten en drinken, muziek en dans.

Het is een lange rit maar het uitzicht is adembenemend: niet de files in Zuid-Duitsland maar wel de witte bergtoppen van de Alpen in Oostenrijk en de uitlopers van de Dolomieten in Noord-Italië. In de loop van de avond bereiken wij ons overnachtingshotel in Florence: een verbouwd klooster op tien minuten loopafstand van Ponte Vecchio. Vanaf Florence is het nog een uur rijden naar Bucine en omdat wij pas vrijdags worden verwacht hebben we nog een avond en een dag om Florence te bezoeken … en dat doen we dan ook.

Vrijdag laat in de middag zetten wij onze reis voort en komen, zoals afgesproken, in Bucine aan waar Lucrezia en Caterina op ons staan te wachten. We worden hartelijk verwelkomd en Stefano Valentini wordt op de hoogte gebracht van onze aankomst. Al vrij snel maken we kennis met Stefano en hij leidt ons rond door Bucine. Zo komen we te weten waar het Theater is waar op zaterdagochtend de kennismaking zal plaatsvinden, waar onze stand staat, de ruimte waar iedereen is uitgenodigd voor de lunch en het diner. Kortom we lopen omhoog en omlaag om het dorpje te leren kennen.

We maken kennis met Alexandro en zijn zoon Alberto. De komende drie nachten mogen wij gebruik maken van een van hun vakantiewoningen in het kleine plaatsje Pogi, enkele kilometers van Bucine. We arriveren op het domein met verbouwde schuur, twee vakantiewoningen, een feesttent, een tennisbaan, een zwembad en bovenal een schitterend uitzicht over het dal.

Zaterdagochtend zou om 10.30 uur iedereen verwelkomd worden in het Theater. Helaas werd dit een uurtje later omdat er nog geoefend en gesoundcheckt moest worden, dan maar ons standje inrichten met de meegebrachte producten.  Drie soorten kaas, peperkoek, speculaas, crackers met hagelslag, muisjes en pindakaas, voldoende snoep en natuurlijk de Schrobbelaer. De Nederlandse vlagt hangt en we zijn herkenbaar door onze Delftsblauwe jassen. Foto’s van en filmpjes over Esch met Hollandse muziek laten we zien en horen via de laptop. Laat de mensen maar komen!

Wij delen de tent met een groep jonge Hongaarse volksdansers, die hun wijn en belegde brood achterlaten om diverse optredens in het dorp te doen. Onze buren komen uit Colombia en de vele jonge, schaarsgeklede vrouwen trekken menig man, jong en oud, aan. Daarnaast staat de Legio I Italica, een aantal Romeins verklede mannen die de Romeinse battles hier en daar naspelen. De week daarna gingen zij een slag in Duitsland naspelen en ze wisten nu al dat ze deze zouden gaan verliezen.

In het Theater is het te doen en we lopen na een uurtje terug voor de kennismaking. Bijna elke regio in Italië is aanwezig en stelt zich voor en geeft een kleine gift aan het organiserend commitee. Ook wij komen aan de beurt als de zaal al voor drie kwart leeg is (iedereen is al naar zijn standje) en Ad bedankt hen voor de uitnodiging en het warme welkom. Als het officiele gedeelte voorbij is, gaan wij onze stand ook bemannen.

In het begin gaat het moeizaam, maar als de ochtend voorbij is, komen de mensen: inwoners van Bucine, de standhouders zelf en ook Nederlandse toeristen. Zij zijn verbaasd over onze aanwezigheid. We leggen daarom ook zoveel mogelijk het concept uit van Friends of Europe, People Meet People.

Tijdens de lunch en het diner wordt gepraat, gelachen en gezongen. Aan lange tafels mogen we plaatsnemen nadat we, natuurlijk, de pasta op onze borden hebben geschept. Het is een gezellige drukte.

Zo nu en dan lopen we door Bucine, genietend van de culinaire versnaperingen en van de vriendelijke mensen ondanks dat niet iedereen Engels spreekt. Stefano komt regelmatig langs en brengt zelfs de kersverse burgemeester mee.

En zo gaat de dag voorbij. Mooi weer, leuke mensen en heerlijk eten en dan moeten we nog feesten. Lokale dj’s zijn uitgenodigd om voor iedereen een gezellige nacht te verzorgen. Tot in de vroege uurtjes gaat het feest door maar niet voor ons. Wij gaan terug naar onze tijdelijke woning; morgen is er weer een dag.

Zondagochtend en de zon staat weer hoog aan de hemel.  Iedereen is weer in de weer om zijn stand in orde te maken en de streekproducten aan de man/vrouw te brengen. Nog meer dan gisteren loopt het dorp vol met de inwoners, mensen uit de regio en buitenlandse toeristen. Stefano zien we regelmatig voorbij en aankomen en ook de burgemeester brengt nog een bezoek. Samen drinken we een glaasje Schrobbelaer. Het is een gezellige drukte.

Na de optredens van de diverse dansgroepen voor het park, gaan al enkele standhouders hun spullen in pakken of zelfs hun producten uit delen. Zo krijgen wij Italiaanse lavendel in onze handen gedrukt. We ruimen de boel ook maar op en nemen afscheid van onze buren en van Stefano.

Maandag moeten we in één dag thuis zijn want dinsdag moet weer gewerkt worden, maar we kijken terug op een heel gezellig en goed verzorgd weekend. Grote dank aan iedereen die hiervoor heeft zorggedragen.

                                    Arrivederci en hopelijk tot een volgende keer !

                                            Willy en Francien Vorstenbosch

                                            Ad en Elly van den Broek

Bezoek van leerlingen en lerares uit Kannus Finland

Klimaatadaptatie is in het Fins gewoon “ilmastonmuutokseen sopeutuminen”. Het is maar dat je het weet 😉

Geschreven door Frans Vermeer

Van maandag 27 mei t/m vrijdag 31 mei 2019 hebben wij bezoek gehad van een zestal leerlingen van de middelbare school en hun lerares uit Kannus, Finland. De leerlingen zijn in de leeftijd van 15 tot 17 jaar.

De Finse leerlingen werken samen aan een project “Duurzaamheid” en waren benieuwd hoe wij in Nederland met dit onderwerp omgaan. Natuurlijk verbleven zij bij een viertal gastgezinnen in Esch. Voor de drie gastgezinnen met opgroeiende jeugd en voor de lerares een gastgezin uit het onderwijs was een schot in de roos. Bij deze wil ik alle gastgezinnen meer dan hartelijk bedanken voor hun zorgen en aandacht om het de gasten zo goed als mogelijk naar de zin te maken. Ingrid en Thomas Gaugler, Mees en Luka, Judith en Frank van de Ven, Tessa, Stan en Renske, Carmen en Robert van de Loo, Anne, Bart, Dirk en Ilse, Helma Willems en Ruud Bolsius, dank jullie wel.

Na de ontvangst op maandagavond en een kort eerste samenzijn mochten ze direct mee met de gastgezinnen.

Op dinsdag staat een bezoek aan Peka Kroef op het programma, een aardappelfabriek in Odiliapeel welke zich bezig houdt met circulair ondernemen. Oftewel een proces waarin zo weinig mogelijk grondstoffen verloren gaan. Behalve tekst en uitleg door onze eigen Paul krijgen we ook nog een rondleiding door het gehele bedrijf. En tot slot krijgen we een lunch aangeboden.

Vervolgens gaat de reis naar Gymnasium Beekvliet in St. Michielsgestel. Enkele kinderen van onze gastgezinnen zitten op deze school en ter plekke krijgen we uitleg over de school en het lesprogramma en sluiten we af met een rondleiding door de school. Dat alles door Edwin, een docent ook afkomstig uit Esch.

Het programma van deze dag sluiten we af met een kort bezoek aan ‘s-Hertogenbosch. Tot we op de terugweg constateren dat het vandaag een nationale dag is van staking bij het openbaar vervoer. Dus ook volop drukte in het centrum van de stad en daarbuiten en iets later terug in Esch dan gepland. Maar dat probleem wordt met een gezamenlijke maaltijd vakkundig opgelost door onze gastgezinnen.

Op woensdag gaan we naar het gemeentehuis in Haaren. Daar worden we door Carine, Peter en Marc voorzien van een mooi programma inclusief een bezoek aan het duurzame dak en in het kader van klimaatadaptatie een bezoek aan het retentiegebied. Klimaatadaptatie is in het Fins gewoon “ilmastonmuutokseen sopeutuminen”. Het is maar dat je het weet.

Ook hier sluiten we af met een lekkere lunch.

Daarna gaan we even kijken naar een duurzame geluidswal met dubbelzijdige zonnepanelen langs de A50 in Uden. Omdat we tijd over hebben en we de personenbus van Frans en Rianne van de Zande de hele week toch gratis mogen lenen, gaan we ook nog even naar de fusilladeplaats in Vught (elke keer toch weer indrukwekkend) en voor een terrasje bij de IJzeren Man.

Op donderdag is het natuurlijk tijd voor het Bierpompfeest en vooraf mogen onze Finnen bij uitzondering aanschuiven bij de brunch voor de nieuwe inwoners van Esch.

En tussendoor zijn ze op verzoek nog even (weer) naar ‘s-Hertogenbosch geweest.

Op vrijdag moest iedereen op tijd uit bed want er staat ook weer een afscheid en terugreis gepland.

Al met al een mooi programma en een mooie ervaring rijker voor iedereen. Onze zes Finse leerlingen hebben voldoende informatie gekregen voor het vervolg van hun studie project.